امروزه رسيدن به اشتغال کامل در هيچ کشوری قابل تصور نيست، لذا هميشه گروهی از افراد جامعه فاقد شغل خواهند بود. اين معضل ناخواسته ريشه بسياری از آسيبهای فردی و اجتماعی است .فرد جوينده کار (بيکار) احساس ميکند با تمام مشکلات ناشی از بيکاری تنها است و جامعه او را نمی بيند. بسياری از اين افراد به مرزهای ناهنجاری های شديد روانی میرسند و نه تنها ممكن است زندگی خود را تباه کنند بلکه باعث آسيبهای جدی اجتماعی فرهنگی و حتی سياسی بشوند. از سوي ديگر تعدادي از اساتيد و پژوهشگران، نهادها، بنگاهها و انجمنهای خيريه در زمينه کاهش اين آسيبها فعال هستند.موسسه رحمان بر پايه واساس فلسفه وجودی خود و رسالتی که برگزيده است مايل است، بانی همايش ملی گردد که از ابعاد گوناگون علمي به بررسي مشكلات فاقدان اشتغال بپردازد و با هم افزايی و هم گرايی بخشهای مختلف اجتماعی، اقتصادی و دولتی فعال در اين زمينه به راهکارهای مناسب و علمی دست يافته وآن را به جامعه مخاطب ارائه نمايد.